وقتی که خونم قرمز قرمز بود
قدیم ندیما،فوتبال تمام زندگیم بود. از اون پرسپولیسی های ۳ آتیشه!!! بودم. خلاصه اینقدر فوتبالی از نوع پرسپولیسیش بودم که همه چی رو قرمز می دیدم و می شنیدم. حتی به آهنگ " بلک کتس " هم رحم نمی کردم 
اینم از شعر و شاعریم در ۱۵ سالگی:
اینم از شعر و شاعریم در ۱۵ سالگی:
مهدی توو زمین / " اس اس " کارش تموم
ای وای تنگ غروب / چقدر آزادی شلوغ
پروین تووی فکر / نمی خواد که ببازه
موی مهدی تارتار / پریشون تووی باد
قرمز، چی بگم؟ چی بگم؟ / باده عشق
تیم قهرمان قهرمان / قلب بهشت
حالا من چی بگم دل می بره ورزش فوتبال
ببین " مارکوس " گلم زمین چه جوره و تق تق ترقه
قرمز، قرمز، قرمز
قرمز پسراش گل زن و با هوش / خوش قد و بالا، ساده و پرجوش
گل می زنن و باهم می خندن / توپا توو تورا یدم می غلتن
هی می برن از " اس اس " تهرون / شادی می کنن سرخای ایرون
توپا توو هوا بالا / بلرزون تور رو یالا
پا نوشت ۱) مهدی از نوع هاشمی نسب است
پا نوشت ۲ ) در آن بازی " مارکوس مرک " آلمانی داور مسابقه بود.
