فوژان

فوتبال میدیا: بگذارید ایندفعه را رمانتیک وار – حتی اگر بخواهید به تمسخر دخترانه اش بخوانید-  از فوتبال بنویسم. اجازه دهید، همین یک دفعه خط های نامرئی ای که مانع همسایگی فوتبال و احساسات شده اند را نادیده بگیرم و در عوض مسائل فنی، یار همیشگی فوتبال، را از بازی واژه ها بیرون اندازم. چه اشکالی دارد، فقط یک بار فوتبال نامه ای بنویسم فارغ از دردهای تکراری که گویا هیچ گاه قصد تمام شدن، ندارند. گمان نکنم خدشه ای به اخلاق روزنامه نگاری وارد شود، اگر فقط یک بار، کاملا جانبدارانه از یک فوتبالیست بنویسم. نگران رسیدن زمین و آسمان بهم نباشید و اجازه دهید، همین یک بار ستایش نامه ای بنویسم در باب جادوگر فوتبال ایران.

«جادوگر» نامیدنش هم ربطی به تکینک ناب او ندارد، علی کریمی اینبار به دلیل دریبل های فرا فوتبالی اش جادوگر خطاب کردم. آقای شماره 8 در اوایل دوران بازیکنی اش در حد خیلی ساده دریبل می زد و هیچ وقت نشان از یک بازیکن حرف گوش کنی که هزاران سود زود گذر در آن نهفته باشد، نداشت. به اواسط دوران بازیگری اش هم که رسید، دریبل های فوتبالی اش غوغا کرد و مارادونا آسیا نامیدنش . در همان هنگام خارج از گود، یک پا دو پا می رفت. در آلمان و امارات هم، خارجی ها تا حدودی مجذوب قدرت نمایی اش شدند و آنها هم رای مثبت به جادوگر بودنش دادند اما هنوز هم در بیرون از زمین فوتبال دریبل زنی ساده را کار می کرد، یاد نمی دهم در جهت باد خاصی گشته باشد. به هر حال ورزشکارانی بوده اند که وقتی به درجه ای از محبوبیت و شهرت رسیده اند، خواسته یا ناخواسته با جریانی همراه شده اند. 

وقتی هم دوباره به پرسپولیس آمد، با بازی های خوب اش شور و حال خاصی را میان هواداران ارتش سرخ آورد اما پیشرفت چشمگیری در دریبل زنی خارج از گود نداشت، شاید هنوز زمان اش فرا نرسیده بود. البته وقتی دست رد به سینه مربی وقت تیم ملی که در اثر فشار ها رسانه ها او را به تیم دعوت کرده بود، زد، کارش را عده ای در حد دریبل کشویی دانستند. همان عده در آن زمان می گفتند که کریمی با این کار، اقتدار خودش را نشان داد.

اما زمانی نگذشت که جادوگر فوتبالی تبدیل به جادوگر مردمی ایران شد. زیاده گویی است اگر بخواهم اتفاقات بازی با کره جنوبی را دوباره بیان کنم. حتم دارم هیچ کس دریبل دو طرفه ای که جادوگر به همراه چند تن از هم بازی هایش زد، از یاد نخواهد برد. آن روزها باد شدیدی می وزید که کریمی را هم با خود همراه کرد.
شماره 8 ایران، به اندازه کافی ثابت کرده بود که جهت قطب نمایش، فقط جهت عموم مردم را نشان می دهد اما گویا در بازی استیل آذین و پرسپولیس سعی بر اثبات دوباره اش داشت. او قصد داشت بعد از به ثمر رساندن گل با پیراهن تیم سابق اش خوشحالی کند، کاری که حداقل در لیگ ایران سابقه نداشته است.

علی کریمی با این کار قصد داشت بگوید اگر بنابر دلایلی مجبور به ترک پرسپولیس شد اما هنوز یک پرسپولیسی تمام عیار است و می خواست به هوادارن تیم سابق اش ادای احترام کند. شرایط بازی به گونه ای رقم خورد که او مجبور شد بعد از اخراج شدن اش، لباس شماره 8 پرسپولیس را به هواداران ارتش سرخ نشان دهد.
علی کریمی با این حرکت اش، کاری فراعرفی و شاید هم از لحاظ فوتبالی، غیر حرفه ای را انجام داد و در مقابل هم هواداران پرسپولیس مانند یک هوادار آماتور اما قدرشناس عمل کردند وبازیکن رقیب که پایه ساز دو گل برای تیمش اش بود را تشویق کردند.

کار بی سابقه کریمی، جوابی بی سابقه داشت و فکر می کنم کمتر کسی فکر کند دلیل رخ دادن این «بی سابقه» ها، فوتبالی باشد. شاید به همین دلیل است که می توانم به خود جرات دهم و دوباره او را جادوگر مردمی خطاب کنم.

فوتبال میدیا: کجا پسر؟ بر می گردی که چه؟ فکر کردی اینجا چه خبر است که خیال برگشتن داری؟ در گوشه ذهن ات چه می گذرد که می خواهی وداعی وطنی با فوتبال داشته باشی؟ بهتر نیست کفش هایت را به میخ های آلمانی آویزان کنی؟

چرا، به نفع توست که در غربت – گرچه بکار بردن این واژه برای تو با محبوبیت زیادت بین آلمانی ها، غریب است -  چهار گوشه زمین را ببوسی تا اینکه بیایی اینجا، اسیر غربت لیگ وطنی شوی. در نگاه اول، ترکیب «غربت» و «وطن» بی معناست اما وقتی بیایی، می فهمی که چه مفهوم عمیقی دارد!

غربت از غریب می آید و غریب هم یعنی بیگانه و این لیگ برای تو لژیونر که سال های سال در بوندس لیگا بسر برده ای، بس بیگانه، عجیب و غریب خواهد بود. این لیگ، حتی اندک شباهتی به لیگی که تو سال های پیش ترک اش کردی، ندارد؛ نه آنکه بهتر شده باشد، نه، بلکه طاقت فرسا شده است.

طاقت فرسا، نه از آن جهت که امکاناتش کمتر شده یا سطح کیفی بازی ها پایین تر آمده باشد. اتفاقا تیم های شهرستانی پیشرفت خوبی داشته اند و دیگر لیگ دو قطبی نداریم و در ظاهر هم از سیستم های «علی اصغری» خبری نیست اما تبدیل به لیگی شده است که همه چیز در آن پیدا می شود به جز یک فوتبال خالص، حتی از نوع «در پیتی» اش.

هیچ وقت فکرش را می کردی، هیجان دربی سرخابی ها از لیگ ایران گرفته شود؟! چند صباحی ست، لیگی داریم با یک دربی کاملا ساختگی که تمام نتیجه ها به تساوی ختم می شود و در این بین هم سعی زیاد شد تا نشان دهند داور ایرانی هم می تواند دربی بزرگ تهران را بدون هیچ گونه دردسری سوت بزند. یکی نیست بگوید، مگر دربی قلابی سوت زدن هم دارد؟

نه تنها، دلخوشی فوتبالی ایرانی ها ( کل کل های قرمز و آبی) از هواداران گرفته شده بلکه پارسال می خواستند فاتحه ای نثار روح برنامه 90 کنند. زورشان آمده بود وقتی ناکارآمدی شان توسط فردوسی پور به همه مردم نشان داده شد. زمانی که در ایران توپ می زدی، اینقدر لیگ بی برنامه نبود که لیگ پارسال بود؛ تا جایی که می خواستند روز عید نوروز بازی بگذارند. در ضمن مدیریت تیم ها هم اینقدر کشکی نبود که یک مربی بتواند بازیکن برزیلی ای که در تیم محلات بازی می کرده است را جای یک بازیکن طراز اول به پرسپولیس قالب کند.

تو هم که بیایی، به طور حتم می خواهی آخرین حضورت در زمین فوتبال را با لباس پرسپولیس داشته باشی؛ پس قاطعانه تر از قبل توصیه می شود که نیا و همان جا که هستی بمان. پرسپولیس، یتیم تر از همیشه شده است. مطمئن باش طاقت دیدن پرسپولیس امروز را نخواهی داشت، چه برسد به بازی کردن در آن.

آن زمان که ایران بودی، مگر هر کسی جرات داشت، داعیه مربیگری در این تیم را داشته باشد؟! اما امروز، هر کسی بر مسند مربیگری اش می نشیند. پرسپولیس زمان تو، چیزی جز قهرمانی نمی خواست اما امروز سوم هم بشود، خوشحال است. تیمی که تو در آن توپ می زدی، استقلال هم از رو به رو شدن با آن هراس داشت اما امروز تیم هایی که برای اولین بار در لیگ برتر بازی می کنند، برای سرخ پوشان تهران، شاخ و شونه می کشند.  

اینجا، همه چیز به ظاهر حرفه ای شده است اما قیمت گزافی برای این پیشرفت قلابی پرداخته شد؛ لیگ ایران و پرسپولیس دیگر بوی خالص فوتبال نمی دهند و ناخالصی قاطی اش کرده اند، ناخالصی ای که به تعبیر عده ای بوی سیاست می دهد.

می خواهند «90» را حذف کنند؛ چون موی دماغ شان شده است. آنها 90 را اینگونه نمی خواهند، آنها 90 ای می خواهند که «علی آبادی» را پدر ورزش ایران بخواند و به هیچ وجه هم کاری به بی دانشی مردانش نداشته باشد.

از نظر آنها، 90 نباید به روی «عزیز محمدی» بیاورد که برنامه ریزی برای لیگ برتر بلد نیست. و از آن بدتر، خاطر سردار را آزرده کند، تنها به این دلیل که می خواهد روز عید نوروز، بازی بگذارد.

به عقیده آنها، اختصاص دادن یکی از برنامه های 90 به این موضوع که چطور، خیلی ناگهانی «علی دایی» سرمربی تیم ملی ایران شد، یعنی دخالت در امور سازمان!

هر داور ایرانی، یک «کولینا» است! و 90 حق ندارد سوتی های این « شبه کچل» ها را نشان دهد همانطور که نباید بیان کند:« چرا اینهمه تعطیلی در لیگ؟» در هر دو صورت، کار 90، چیزی شبیه به تجاوز می ماند، البته به سازمان تربیت بدنی یا فدراسیون فوتبال!

چه فرقی می کرد، « دی کارمو» در سطح اول باشگاه های برزیل بازی می کرد یا در حد تیم محلات؟! مهم آن بود که پولی خرج و بازیکن خارجی ای آورده شود! پس به 90 هیچ ربطی نداشت که با هزار و یک دلیل مستند، قرمز ها را ضایع کند.

و چون «توبه گرگ، مرگ است» و 90 نمی تواند خط مشی دیگری داشته باشد، چه بهتر است که حذف شود. 90 حذف شود تا جامعه فوتبالی مان، به صورت « گوسفندی» اداره شود!

و تو، اگر نمی خواهی مانند یک گوسفند باشی، بهتر است «تحریم کنندگان» را تحریم کنی. اگر نمی خواهی جزئی از جماعت « بع بع کنان» باشی، بی خیال حمایت 90 از طریق اس ام اس شو و به فکر راه عملی باش.

می دانی، فقط کافی ست، بگذاری ارتعاش « بع بع » شان در استادیوم های خالی گوش شان را کر کند. آن وقت است که می فهمند، 90 حذف شدنی نیست.

به جای من و ما های دیگری که از حضور در استادیوم محروم هستیم، به ورزشگاه نرو تا مانند 90 ، خارج از گله باشی!

استعفا هم نمی شود داد. تو که سرمربی یا مدیرعامل نیستی که وقتی وضعیت قرمز ، استعفا بدهی یا در نهایت استعفایت بدهند. در اصل، هیچ کس تو را دعوت نکرده، خودت مفت و مجانی شدی نخود این آَش!

« آش» ی که دارد ته می گیرد و تو صدای « جلز و ولز» خودت را می شنوی. احتمال هم می رود که در این هنگام، خاطرات خوش گذشته با شدت هر چه بیشتر می زند توی صورتت تا خوب یادت بماند. خوب یادت بماند که چطور پرسپولیسی شدی!

عاشق رنگ قرمز بودی یا اینکه دنباله رو خانواده ؟ نکند از روی علم فوتبال، شیفته بازی قرمزها شدی؟ شاید هم دیدی هوادار هیچ تیم دیگری جز پرسپولیس نمی تواند برای رقیب دیرینه اش کری « 6 تایی ها » را بخواند.

حیف که امروز دیگر این « کری » هم کارساز نیست و دلت از گفتنش خنک نمی شود. حتی به حدی هم خنک نمی شود تا سوزش این باخت های حقیرانه از یادت برود. این باخت ها اینقدر تحقیر کننده است که افشین پیروانی هم حاضر نیست در قالب خودش، پذیرایش باشد. وگرنه چه لزومی داشت، ظاهرش را شبیه افشین قطبی بکند؟!

دو «افشین» که گویا ستاره شان در اثر برخورد با شهاب سنگی، پکیده است. وگرنه پرسپولیس با این بازیکنان بدون سرمربی هم اینگونه بازی نمی کند. پس به طور حتم «افشین» ها را طلسم کرده اند که به زبان عامیانه می شود: چوپ لای چرخ شان گذاشته اند.

و شاید روزی، «فردوسی پور» با 90 اش پرده از این چرخ و چوب برداشت ( البته به شرط اینکه وجود داشته باشند). در هر حال، تو «عادل» هم نیستی که برنامه ای داشته باشی و بتوانی در لفافه اما خیلی واضح! به مسئولان پرسپولیس بگویی: « به روح اعتقاد دارید؟!»

و خداوند روح تو را مورد رحمت قرار دهد که در حال حاضر هیچ چیز از عذاب آور تر از اینکه هوادار پرسپولیس باشی، نیست!

در بخش نخست این مصاحبه که هفته گذشته منتشر شد، با افشین قطبی بیشتر در مورد مسائل باشگاهی و بازیکنان صحبت کردیم. او به «زندگی کوتاه مدیرعامل و مربی در باشگاه های استقلال و پرسپولیس» اشاره کرد و گفت: «به همین دلیل، سرمربی و مدیرعامل این دو باشگاه، به الان فکر می کنند و برای شان سخت است به فکر آینده باشد.» در ادامه بخش پاياني اين مصاحبه را می خوانید.

چیزی که به شدت ارزان شده، شعور مردم است. و هر کس به راحتی می تواند به آن بی احترامی کند. "علی آبادی" هم که همکارانش، تلاش بسیاری برای بهتر شدن وضعیت معیشت مردم کرده اند، از این " ارزانی" ها استفاده کرد و مثل آب خوردن، شعور مردم را زیر سوال برد.

 بله دیگر، دوره، دوره ارزانی ست و رئیس سازمان تربیت بدنی هم که دید توهین به شعور ایرانی، مالیات ندارد، با لگد مال کردنش، گفت : " چه کسی گفته ما در المپیک ناکام بوده ایم؟ " شاید از کسی که ارزان، جایگاهش را در بالاترین رده ورزش ایران به دست آورده است، باید انتظار داشت که همه چیز را ارزان ببیند.

اما در بین این همه "ارزانی"، فیروز کریمی در برنامه مثلث شیشه ای، حرف ارزشمندی زده بود؛ بله، آقای علی آبادی! شما مدیر توانمندی هستید اما فقط در شهردای تهران.

آدم واقعا لذت می بره وقتی این دو تا را می بینه. بعضی وقتا از شدت لذت، اشکش هم در میاد و مزه شوری توو دهنش حس می کنه. مزه شوری که باید جلو شوری این رابطه عاطفی، لنگ بندازه. اصلا همین واژه " لنگ " از سر عشق زیاد به وجود اومد. یک دریا عشق بین این دو تا وجود داره . یک دریا که جفتشون دارن توش خفه می شن.

و خفقون گرفتن اونایی که می گفتن رابطه این دو تا تیره ست، وقتی که این همه نزدیکی رو بین شون دیدن. این نزدیکی ها هم توو فلاکت خودشو نشون داد. دیدی می گن  «رفیق رو باید توو سختی ها شناخت » ، استقلال و پرسپولیس هم توو این زمانا باید همدیگرو بشناسن و ببین چه رفیقای با وفایی برای همن

اون موقع که این آبی های پایتخت، توو گل و لای حماقتشون گیر کردن و نتونستن برن جام باشگاه های آسیا، به خودم گفتن، قرمزا از ته دل بابت این موضوع خندیدن. اما روزگار که جز " کنفی " هیچی واسه آدم نداره، ثابت کرد، پرسپولیسی ها اینقدر مرد هستن که برای همدردی خیلی کوچیکی با برادر آبیشون 6 امتیاز رو تقدیم فیفا کنن.

تازه این مثال کوچیکه ست و اگه بخوام از مرام اصلیه اینا بگم، نمی دونم چه جوری جلوی سیل اشکاتونو بگیرم. البته بدم نیست اشک بریزین چون امسال توو اکثر شهرهای ایران کم آبی داریم. داشتم می گفتم، کی می تونه فراموش کنه بحران مدیریت این دو تیم رو. اون زمان که بزرگمردا رو شدن و روی هر چی پوریای ولی و امثالهم را کم کردن. باس ببخشین درس یادم نیس که اول استقلال یه نیم فصل بدون رئیس بود و دویم پرسپولیس داستان کاشانی و رفقا رو کرد یا بر عکس ( غرق مرام لوطی گری سرخابیا شدم، تغییر لحن دادم،شرمنده ! )

در هر حال، هر چی بود، تقریبا توو یه مقطع زمانی، جفت تیما گند زدن به امر مدیریت توو فوتبال ایران و حسابی هوادارا رو شرمنده کردن. تو رو خدا می بینی، واسه اینکه مبادا هوادارای یکی شون حسودی کنه، کاراشون رو هماهنگ کردن.

اینا مال پارسال، امسال رو بگو؛ تختی کجایی ببینی چطور اینا دارن راه تو ادامه می دن. بازی قبل از دربی، سرخابیا واسه اینکه تیم مقابل روحیه بگیره، نتیجه رو واگذار کردن و یه حال اساسی به " گز خور " های ایران دادن.

اینو رو هم بنداز دور، امروز رو بگو؛ اول فیروز و بچه هاش 4 تا از گیلانی ها خوردن و خلاصه .... توو اعصاب هوادارایی که اومده بودن آزادی. بعدشم امپراطور و سربازاش واسه اینکه، استقلالی ها فقط بو گند نگیرن، 4 تا گل نا قابل از اهوازی ها خوردن.

سرخابی ها تا اینجا کار، از پس مرام و لوطی گری به خوبی بر اومدن اما می ترسم دو تیم جو گیر شن و بخوان توو لحظات سخت تر از اینا مرام همدیگرو امتحان کنن!

و من بعد از خواندن این جمله " در ديدار مقابل سپاهان از هفته هفدهم در اصفهان نيز پس از پايان بازي، از ناظر بازي خواستم تا اتفاقات رخ داده را گزارش نکند، چون مي‏دانستم با اين وجود باشگاه سپاهان محروم مي‏شود و اين موضوع اصلاً براي تيم ما خوشايند نيست. " که به نقل از حبیب کاشانی در خبرگزاری ایسنا آمده بود، فقط توانستم جلوی تصادفم را بگیرم.

امروز شبکه ی آموزش یا همان هفت داشت آموزش فوتبال نشان می داد و احتمالا حدس زدید که مربی اش کی بود؟ تابلو دیگه مجید جلالی . با دیدن این برنامه یاد قدیما افتادم. یاد تمرین کردن خودم افتادم البته نه در زمینه ی فوتبال . زمانیکه دست به توپ بودم . یادش به خیر . الان نزدیک یک سال است که والیبال بازی نکردم و حدود ۴ـ ۵ سال است که باشگاهی کار نکردم . یادش بخیر . چقدر تمرین می کردم اکثر بچه ها وقتی چشم مربی را دور می دیدند تمرین را ول می کرد اما من یک کله تمرین می کردم چون می خواستم به یک جایی برسم غافل از اینکه ورزش بانوان جای پیشرفت نداره . آخری ها دیگه تمریناتمان سخت شده بود . دو روز در هفته می رفتیم باشگاه انقلاب برای بدنسازی توی جاده ی تندرستی اش . اگر رفته باشید دید که شیبش نسبتا زیاده . چقدر می دویدیم . وزنه به پاهامون می بستیم و می دویدیم. البته باید با توپی که از شن پر شده بود پنجه می زدیم . ۳-۴ روز هم باشگاه بودیم. تو باشگاه هم فقط من بد بخت باید وزنه می بستم و تا آخر بازی می کردم . مربی ام اعتقاد داشت که پاسور ها باید از همه ی بازیکنان تیم آماده تر باشند و در ضمن تمام تکینیک های بازی را باید بهتر بلد باشند حالا چه تو توپ گیری چه اسپک و چه پاس دادن واسه همین تو باشگاه پدرمو درمی آورد اینقدر تمرین می داد . من بیشتر از لیبرو یا همان بازیکن آزاد توپگیری کار می کردم البته زیاد روی اسپک زدن فشار نمی آورد ( باز هم خدا خیرش بدهد ). خلاصه اینکه زیاد جون کندم تا بتوانم بازی نسبتا قابل قبولی را ارائه بدهم خدایی هم اگر خود پسندی نباشه توانستم تا حدودی انتظارات را برآورده کنم اما چه سود که وقتی بازیم تازه رو آمده بود و از آن پاس های خوشگلم می دادم باید والیبال را کنار می گذاشتم اونم واسه کنکور . خیلی برام سخت بود اما باید بین درس و ورزش را یکی را انتخاب می کردم و من گزینه ی اول را انتخاب کردم البته پشیمان نیستم چون آینده ای برای ورزشکار خانم در ایران وجود ندارد ولی می دونی چیه؟! دلم واسه پاس دادن لک زده . نمی دونی چه حالی می ده وقتی اسپکر تیم پاساتو می خوابونه زمین حریف . نمی دونی چه حالی می ده وقتی اسپکرت می آید می گه: " دمت گرم پاست عالی بود" نمی دونی چه حالی میده وقتی تو زمین حریف جا خالی می اندازی . در کل اینکه نمی دونی والیبال بازی کردن چه حالی می ده مخصوصا وقتی که پاسور تیم باشی .                آخ،چقدر دلم برای دادن یک پاس تنگ شده....

امروز، يك مطلب زيبا در مورد يوونتوس در روزنامه ي شرق خواندم كه از زاويه جالبي به اين تيم نگاه كرده است. بنابراين حيف آمدم روي وبلاگم نگذارمش . در ضمن پيشنهاد مي كنم به دور از تعصبات آنتي يوونتوسي تان، اين مطلب را بخوانيد چون در آن صورت از زيبايي مطلب كاسته مي شود.

هنوز باورم نمی شود اسپانیا از جام حذف شده باشد . تیم به آن خوبی چطور شد جلوی فرانسه کم آورد؟! تيم ما يك عالمه ستاره داشت؛ فابرگاس،‌ژاوي، رائول، كاسياس، تورس، ريس،‌گارسيا و  .... پس چرا هيچ كدام نتوانستند كاري براي حذف نشدنشان انجام دهند؟ چرا بازيكناني كه تمام تيم هاي دنيا خواهانشان هستند، اسير ستاره هاي سوخته ي فرانسوي شدند؟ اين تيم فعلي فرانسه از اوكراين هم ضعيف تر است. اسپانيا، اوكراين را با 6 گل در هم كوباند اما 3 بر 1 بازي را به شاگردان دومنك واگذار كرد . هنوز نمي دانم اسپانيا به فرانسه باخت يا به خودش . اما هر چه كه هست،‌ هنوز هم نتوانستم باخت تيم محبوبم را بپذيرم و مجبورم در اوج ناباوري بگويم : " خداحافظ رفيق!"

من حسودم  و دارم از حسودي مي ميرم . به ياد ندارم تا به حال به كسي اينقدر حسودي كرده باشم كه ديشب موقع بازي هلند _ پرتغال به عادل فردوسي پور حسودي كردم . راستش وقتي عادل به جام جهاني رفت و حتي بعد از اتمام بازي هاي ايران در آنجا ماند و بازي بزرگان دنيا را از نزديك دنبال كرد ، بهش حسودي كردم اما ديشب ديگر اوج حسودي ام  بود و من هم دلم مي خواست مانند عادل از نزديك شاهد دعواي هلندي ها و پرتغالي ها باشم . يا وقتي كه دكو و فان برونكهورست كنار هم خارج از ميدان،‌ بازي را نگاه مي كردند ، دلم مي خواست از نزديك شاهد گپ زدن دو اخراجي، دو رقيب و دو دوست باشم . در هر حال بايد صادقانه بگويم كه با شروع جام هجدهم براي اولين بار به عادل فردوسي پور حسودي كردم البته نبايد از حق گذشت كه عادل لياقتش را دارد يك ماه در كنار ستاره هاي فوتبال دنيا زندگي كند .

از اين حرف ها كه بگذريم، بازي ديشب جالب بود و خيلي خوشحال شدم كه پرتغال فاتح اين ديدار بود اما نمي دانم چرا وقتي تلويزيون چهره ي مغموم فان باستن را نشان مي داد، دلم به حالش مي سوخت و اميدوارم كه پرتغال در مرحله ي بعد بتواند انگليس را حذف كند . در ضمن بايد بگويم فكر نكنيد جنجال ديشب تقصير داور و يا هلندي ها بود. عامل اين جنجال، خواهر دوست من بوده است . راستش خواهر دوستم چندان فوتبالي نيست و هر وقت بازي اي را تماشا مي كند، به جنجال كشيده مي شود درست مثل بازي آلمان _ كامرون در جام پيش . به هين دليل از دوستم خواهش كردم كه از خواهرش تقاضا كند حداقل بازي هاي آرژانتين را نبيند تا تيم محبوب من به سلامت قهرمان جام جهاني 2006 آلمان شود چون اين دفعه نوبت پكرمن و شاگردانش است كه جام را بالاي سر ببرند و اميدوارم ليونل مسي پديده ي اين جام شود .

حالا كه حرف از فوتبال زدم، بگذاريد از تيم ملي هم بگويم . مي دانيد در اين چند وقته چه چيز حرص من را بيشتر از همه در آورده است ؟ كساني كه تا ديروز طرفدار برانكو و علي دايي و كلا تيم ملي بودند، امروز دارند در مطبوعات و تلويزيون از همه چيز ايراد مي گيرند و اين حالم را به هم مي زند . وقتي كه هنوز بارقه اي از اميد براي ايران بود و مي شد براي تيم بيچاره ي ايران كاري كرد تا اينگونه در سرزمين ژرمن ها خوار و خفيف نشود، همين افرادي كه امروز به همه چيز ايراد مي گيرند اگر حرف مي زنند شايد اوضاع ما اينگونه نمي شد . اگر همين عادل كه امروز خيلي راحت در مورد تيم ملي و برانكو انتقاد مي كند، در برنامه ي نودش كمتر به فكر خودش بود و مسائل تيم ملي را بازگو مي كرد،‌ شرايط بهتر از اين بود . هنوز آن حرف عادل را به خوبي به ياد دارم كه در برنامه اش گفت : " اين انتقاد ها از تيم ملي، ديگر خيلي بي انصافي است . " بايد به عادل گفت :‌‌ " چي شد آقاي فردوسي پور،‌ تو كه تا ديروز انتقاد از تيم ملي را بي انصافي مي دانستي و به نظرت ايران خوب كار مي كرد . نكند توي اين دو هفته در جام جهاني،‌ ايران تغيير كرد و از عرش به فرش رسيد؟ چرا حالا اين تيم را مي كوباني؟ نكند آن موقع به نفعت نبود از تيم انتقاد كني و الان هم ديگر دست دادكان و برانكو به جايي بند نيست تا موقعيتت را به خطر بياندازند؟ " مثل عادل توي ايران زياد است . يكيش همين اردشير لارودي كه زماني آرزو داشتم زير نظرش كار كنم البته آن موقع نمي دانستم لارودي اينقدر محافظه كار است و رك بگويم كه حزب باد است . آقاي لارودي كه در برنامه تلويزيوني حاضر مي شود و انتقاد مي كند چرا آن زمان كه مي شد براي ايران كاري كرد،‌ مهر سكوت بر دهانش زد و هيچ نگفت؟! اصلا چرا راه دوري بروم . همين مجيد جلالي كه زماني قبولش داشتم . يكي نيست كه بگويد مربي عزيز اين آمار و ارقامي كه از جام جهاني هاي گذشته به دست آوردي، ديگر دردي را از فوتبال زخم خورده ي ما دوا نمي كند .  تو بايد خيلي بيشتر از اينها با اعداد و ارقامت از ضعف هاي فوتبال ملي مي گفتي نه الان كه بردنش آلمان و پدرش را درآورده اند . آن زماني كه بايد به تيم ملي انتقاد مي شد ، همه ساكت ماندند حالا ديگر اين برنامه ها و حرف ها چه فايده اي دارد؟ اصلا يك ماه نه، يك سال اينها، برنامه بگذارند و كارشناس هاي آبكي بياورند تا از مشكلات تيم ملي بگويند و نظر بدهند. آيا اين، دردي از ما را دوا مي كند؟! آيا مي تواند غرور شكسته ما را برگرداند؟! آيا مي تواند مرهمي براي زخم هاي دل هايمان باشد كه در هر بازي ايران تيكه تيكه مي شد؟!

اما مي دانيد بيشتر از همه ي اينها،‌ چه چيز من را ديوانه مي كند؟ اينكه بين اين همه طرفدار تيم ملي برانكو و دادكان كه تا توانستند به منتقدان برانكو بد و بيراه گفتند و مسخره شان كردند، يك مرد پيدا نمي شود كه بگويد : " اين من بودم كه قبل از ناكامي ايران، از تفكرات برانكو حمايت مي كردم و حالا هم روي حرفم هستم . " متاسفانه تمام طرفداران برانكو يا پشت سنگرشان قايم شده اند و خودشان را به كوچه علي چپ زده اند يا مثل بعضي از اين آقايان تغيير رنگ داده اند .

و اما مي دانيد چه چيز بيشتر از همه آزارم مي دهد؟ اينكه شايد قرار باشد چهار سال ديگر هم،‌ شاهد خورد شدن عزيز دردانه ي همه ي ايرانيان باشم و من از اين موضوع بسيار مي ترسم چون ديگر طاقتش را ندارم ببينم اميد يك كشور چگونه رنگ مي بازد .

امروز حكم آزادي من امضا شد ! امروز آخرين امتحانم را هم دادم تا ديگر با خيال آسوده به تماشاي جام جهاني بنشينم . در اين 7 روزي كه از آغاز بازي ها مي گذرد ، فقط توانستم بازي ايران را ببينم و اي كاش هرگز نمي ديدم . با اينكه از قبل پيش بيني كرده بودم كه تيم دادكان و برانكو افتضاح به بار مي آورد اما نمي دانم چرا از باخت ايران مقابل مكزيك به شدت عصباني شدم . اينقدر عصباني كه سر همه داد مي زدم و به مسئولين تيم بد و بيراه مي گفتم . شايد به خاطر بازي خوب آندارنيك تيموريان بود كه اينقدر از باخت ايران ناراحت شدم . بگذاريد بيشتر توضيح بدهم . وقتي ديدم آندو كه تجربه ي چنداني هم ندارد چنان با به اعتماد به نفس و زيبا بازي مي كند افسوس خوردم كه چرا بايد چنين مهره هايي در كنار خود خواهي يك مشت آدمي كه نمي دانم چه صفتي بهشان بدهم ، حرام بشوند . بازيكناني مثل آندو در تيم ملي كم نداريم حالا بعضي با تجربه ي بيشتر و بعضي ها هم مانند خودش كم تجربه ( البته تجربه لفظ درستي نيست چون آندو نشان داد كه از خيلي ها با تجربه تر است پس بهتر است بگويم داراي بازي ملي كم ) . وقتي به سرمايه هايي كه ايران دارد، فكر كردم ، عصباني شدم كه چرا بايد در عين دارايي مثل ندار ها رفتار كنيم . بدون اغراق بايد بگويم كه اگر ايران در دوران آماده سازي عاقلانه عمل مي كرد ، با اين داشته هايمان به دور بعد صعود مي كرديم حتي اگر علي دايي در هر سه بازي نقش يك تماشاگر را بازي مي كرد .

عصبانيتم وقتي بيشتر شد كه ديدم ايران درست از جايي ها ضربه خورد كه مدت ها فريادشان زديم اما متاسفانه برانكو گوشي براي شنيدن نداشت . مرد كروات نه گوشي براي شنيدن نداشت و نه چشمي براي ديدن و ما هم با طناب يك كر و كور به چاه افتاديم و اين را بايد مديون دادكان بود . فكر نمي كنم كسي پيدا شود كه بتواند مانند دادكان فوتبال يك كشور را كه با دست خالي به جايي رسيده بود ، اين چنين نابود كند . كلمه ي نابودي را از روي احساس نگفتم بلكه اين، عين واقعيت است . منظورم از نابودي حذف از جام جهاني نيست بلكه منظورم دقيقا تحقير شدن است و ما در اولين بازيمان تحقير شديم و متاسفانه بايد بگويم كه در بازي با پرتغال هم يك بار ديگر فوتبال ايران كه تازه توانسته بود اسمي براي خودش دست و پا كند ، تحقير مي شود و اين خيلي سخت است . البته فكر نكنم مسئولان تيم ملي بتوانند اين چيز ها را درك  كنند و گرنه شرايطمان به گونه اي ديگر بود .

زياد حرف زدم و سرتان درد آوردم اما اين را بگذاريد به پاي اينكه دلم خيلي پر بود و اين وبلاگ تنها جايي است كه مي توانم آنطور كه مي خواهم حرف بزنم .

سلام بر همه ی دوستان

می بینم که جام جهانی را با طعم امتحان های دانشگاه باید بگذرانید . اشکال ندارد، زیاد غصه نخورید . اوضاع من هم مثل شما است . بالاخره این هم در نوع خودش جالب است . در هر حال ، نیامدم که شما را یاد امتحانهایتان بیاندازم . راستش من و دیگر دوستانم در سایت عصر فوتبال تصمیم گرفتیم تمام سعی مان را بکنیم تا بهترین و به روز ترین اخبار و عکس های جام جهانی را در اختیار بینندگان قرار دهیم . از جمعه (۱۹/3/85) تا آخرین روز جام جهانی 2006 آلمان می توانید از طریق سایت عصر فوتبال از اخبار جام جهانی با خبر شوید . 

         www.asrefootball.com  

بازار جام جهاني در ايران داغ داغ است به خصوص كه اين دفعه ما هم سهمي از اين تورنمنت بزرگ داريم . همه در حال نوشتن و صحبت كردن در مورد تيم ملي هستند . يكي انتقاد مي كنه اون يكي مي گه نه الان وقت حمايت است . خلاصه اينكه اكثر مردم ايران سرشان به جام جهاني گرم است و در تب جام جهاني دارند مي سوزند و كلي هيجان دارند . اما بر خلاف فوتبالدوست هاي ايراني ، من يكي اصلا دنبال اين چيز ها نيستم و هيجان برايم بي معني است . راستش خيلي وقت است كه بي خيال فوتبال ملي شدم . نه روزنامه مي خونم نه نود مي بينيم ونه حتي مي نويسم ( كاري كه عاشقش بودم . ) اگر تلويزيون مصاحبه اي از مسئولان تيم ملي نشان دهد ، سريع خاموشش مي كنم . يادم هست يك زماني تيم ملي ايران از هر چيز تو دنيا برام مهمتر بود ( اين را بدون اغراق گفتم ) اما امروز حتي نمي خواهم اسمي از به اصطلاح سفيد پوشانمان بشنوم . زدن اين حرف برام سخته اما بايد بگم كه حالم از همشون بهم مي خوره . به قول يكي از دوستام به ياس فوتبالي دچار شدم . ياس فوتبالي ؟ اما نه ، دچار هر چي شده باشم ، اين يكي درونم رسوخ نكرده . راستش بعد از حرف دوستم كلي فكر كردم و دليل حالاتم را فهميدم . راستش از فوتبال دارم دوري مي كنم تا شريك خائن ها نباشم ! تا تو بازي كثيفي كه دادكان به راه انداخته ، شركت نكنم . حداقل با اين كارم خيالم راحت است كه حداقل اسير فريب كاري هاي يك مشت احمق كه خودشان را از زحمت كشان فوتبال ايران مي دانند ،‌ نشدم .

در ضمن ، چرا بايد خودم را مثل هزاران نفر ديگر گول بزنم و بگويم نه اين تيم ملي من است و در هر شرايطي بايد حمايتش كنم ؟ پس تعصبم نسبت به ميهنم چه مي شود ؟ آخر كجاي دنيا به تيمي كه ساخته ي چند تا ابله است كه فقط به فكر موقعيت خودشان هستند و در آخر هم تمام كاسه و كوزه ها را سر مردم و مطبوعات مي شكند ، مي گويند تيم ملي ؟! اگر اين تيم ملي است ، پس چرا نظر هيچ يك از هواداران براي مسئولانش اهميتي ندارد و آنها راه خودشان را مي روند ؟! اگر اين تيم ملي ما است ، پس خاك بر سر ما كه اجازه داديم چند تا سود جو آن را به اين روز بياندازند .

اما به نظر من ، اين تيمي كه لباس ملي ما بر تنش است ، تيم ملي ما نيست . متاسفانه عده اي به فوتبال ما خيانت كردند و قصد دارند تيمي را با اين شكل و شمايل به نام ايران به جام جهاني ببرند تا بر قله ي افتخارات دروغينشان ! بايستند و بعد از بازگشت از سفر توريستي آلمان آن را رها كنند و بگويند : " ما تا آنجا كه مي توانستيم پدرش را در آورديم ! اين شما و اين تيم فوتبال مليتان . " بعد هم با تنظيم يك استفا نامه از عرصه فوتبال ، خداحافظي غم انگيزي ! مي كنند و در آخر كميته ي شكست كه چند سالي بيكار است ، دست به كار مي شود تا خرج زن و بچه ي اعضايش در آيد .

من پاي خودم را كشيدم كنار و ترجيح دادم براي مدتي نقش يك بي تعصب را بازي كنم تا اينكه از تيم ملي اي دروغين كه ساخته ي يك مشت خائن است ، حمايت كنم . شما هم  مي توانيد به راهتان ادامه دهيد يا اينكه مثل من منتظر بنشينيد تا گند كاري دادكان و رفقا تمام شود و بعد تيم ملي ايران را از نو بسازيم و اجازه ندهيم ديگر به دست خائن ها بيافتد .

اينقدر اين چند روزه سرم شلوغ بود كه حتي فرصت نداشتم براي قهرمان نشدن پاس ، ناراحت بشوم اما امشب فرصتي پيدا كردم كه بتوانم در مورد تيم محبوبم بنويسم . راستش خيلي دلم مي خواست پاس قهرمان ليگ بشود چون بسيار زيبا بازي مي كرد حتي از استقلال با آنهمه ستاره اش . دوست داشتم سبز قبايان تهراني جام قهرماني بالاي سر ببرند چون دنيزلي را لايق اين جام مي ديدم و مي خواستم افرادي كه شايستگي هاي مربي ها را با برد و باخت مي سنجند و هيچ كاري هم به طرز تفكرشان ندارند ، بفهمند كه مصطفي دنيزلي چه مربي بزرگي است اما متاسفانه چنين اتفاقي نيافتاد و به نوعي پاسي ها دو دستي جام قهرماني را تقديم قلعه نوعي و شاگردانش كردند .

نمي گويم كه پسران آبي لياقت قهرماني را نداشتند اتفاقا به نظر من آنها در ليگ امسال خيلي خوب بازي كردند و خود من اكثر بازي هايشان را ديدم اما پاس دو بار راه را براي قهرماني استقلال هموار كرد . اولين بار بعد از حذف تلخشان در جام باشگاه هاي آسيا بود كه به راحتي امتياز از دست دادند و دومين دفعه ، پاس3 امتياز حياتي را كه اگر مي گرفت ، الان قهرمان آبي ها نبودند ،‌ مقابل ذوب آهن و سپاهان از دست داد . بعد از حذف از جام باشگاه هاي آسيا ، طبيعي بود كه پاسي ها از لحاظ روحي افت كنند و نتوانند نتيجه بگيرند اما توجيهي براي دو بازي مسخره شان مقابل اصفهاني ها ، وجود ندارد . خيلي دلم مي خواست بدانم در آن مقطع از زمان چه اتفاقي در پاس افتاد كه جام قهرماني را اينگونه از دست داد البته پژمان راهبر هم در مصاحبه اي با دنيزلي سعي كرد اين را بفهمد اما او هم موفق نشد .( مصاحبه ی راهبر با دنیزلی ) در هر حال ، پاس جام قهرماني را از دست داد و به احتمال زياد دنيزلي ديگر مربي اين تيم نخواهد بود اما ورود اين مربي ترك به ما نشان داد كه در تيم ها ايراني هم مي توان فوتبال خوب ديد و بدون داشتن ستاره هم مي شود هواداران را هيجان زده كرد . فقط كافي است كه يك مربي كاربلد بالاي سر تيم هايمان باشد ، مربي اي مثل دنيزلي كه با پاس كه فقط دو ستاره ( نكونام و عزيزي ) داشت و آن دو را هم از اواسط فصل داد ،‌ تا آخرين لحظه براي قهرماني جنگيد ، فوتبال تماشاگر پسند ارائه داد و بازيكناني مثل منيعي را به فوتبالمان معرفي كرد .

دنيزلي مي رود اما خدا كند كه فوتبالمان از او درس بگيرد .

ويروسي از اوايل سال گذشته در بين اهالي فوتبال شيوع پيدا كرده است كه روز به روز دارد تلافات بيشتري مي دهد . اين ويروس كاملا ناشناخته است و مثل كزاز يا هپاتيت ، واكسني ندارد اما احتمال داده شده كه ناقل اين بيماري يك شخص كروات بوده است و از اصلي ترين علايم اين ويروس ، توهم است .

اولين بار كه متوجه اين بيماري صعب العلاج ! شديم ، زماني بود كه به نحوه ي بازي تيم ملي فوتبال در مسابقات مقدماتي جام جهاني انتقاد كرديم . هر چقدر با دليل به سرمربي تيم گفتيم كه دروازه بانش مشكل دارد يا سمت چپ خط دفاعي خوب كار نمي كند ، او جواب مي داد كه مشكلي در تيمش نمي بيند و در اصل مشكل از ما است كه هميشه نيمه ي خالي ليوان را مي بينيم . اول فكر كرديم كه با اين حرف ها دارد خودش را توجيه مي كند اما بعد از مدتي متوجه شديم كه مرد كروات در دنياي ديگري سير مي كند و اصلا نمي تواند واقعيت را ببيند ، تمام ضعف هاي تيم ملي را نقاط قوت مي بينيد و در اين اواخر هم كه آنقدر ويروس در بدنش نفوذ كرده است كه فكر مي كند تيم هايي نظير مقدونيه ،‌تايوان ، ‌توگو بهترين حريف تداركاتي براي ايران هستند .  در ابتدا برايمان خيلي سخت بود كه بپذيريم ، مربي اي كه رويش حساب باز كرده بوديم ، بيمار شده است اما فرصت زيادي براي غصه خوردن نداشتيم . بايد به داد تيم ملي كشورمان مي رسيديم كه تحت رهبري مرد كروات بود . بنابراين دست به دامان رئيس فدراسيون شديم غافل از اينكه او هم به اين بيماري مبتلا شده بود . رئيس كه خود روزي از بزرگان فوتبال ايران بوده است ، مرد كروات را در قالب هيتزفيلد و حتي بهتر از آن مي ديد . علاوه بر رئيس و مربي ، بقيه ي اعضاي فدراسيون هم به اين بيماري مبتلا شدند تا جاييكه وقتي مي گفتيم كه مسئولان فدراسيون آرژانتين اعلام كرده اند ،‌بازي با ايران قبل از جام جهاني در برنامه شان نيست ، جواب مي دادند كه نه ،‌ما با آرژانتين بازي خواهيم كرد !

هنگامي كه ديديم كاري از دستمان بر نمي آيد و اين بيماري حتي بعضي از خبرنگاران فوتبال را آلوده كرده است و ترس اينكه خود به اين ويروس آلوده نشويم ، دست از نوشتن برداشتيم تا اينكه متوجه شديم ويروسي كه ناقل آن مربي تيم ملي بوده ، يكي از كارشناسان فوتبال را هم آلوده كرده است . جلال چراغپور در مصاحبه اي با خبرگزاري ايپنا بيان كرد كه با توجه به توليدات و سوابق ايران و مكزيك ، سفيد پوشان كشورمان خواهند توانست از اين تيم آمريكاي جنوبي امتياز بگيرند ! متاسفانه اين ويروس چنان در تمام بدن چراغپور نفوذ كرده است كه اين كارشناس در عالم خودش تصور مي كند تيمي كه در جام كنفدراسيون ها ، برزيل را 1 بر 0 برده و با آرژانتين مساوي كرده است ، از تيم ملي فوتبال ايران ضعيف تر است . چراغپور كه در حال و هواي 8 سال پيش و پيروزي ايران مقابل آمريكا سير مي كند ،‌عقيده دارد تيمي كه در منطقه ي كونكاكاف  بعد از آمريكا قرار دارد ،‌نمي تواند از پس ايران بر آيد و جالب تر اينكه از ديد كارشناس فوتبالمان ، نبايد زياد روي مكزيك مانور داد چون به نظرش آنگولا سخت ترين حريف ايران در جام جهاني است !!!

با اين روندي كه دارد پيش مي رود  معلوم نيست تا شروع بازي هاي جام جهاني آلمان چند نفر از فوتبالي هاي كشورمان به اين ويروس مخرب آلوده شوند و اينطوري كه وضعيت هر بيمار جديد بدتر از قبلي ها است ، احتمال مي رود افرادي كه در آينده آلوده مي شوند ، ادعا كنند كه اهميت بازي هاي جام جهاني در حد بازي با تيم محلات ايران است !

درست است که فولاد مانند سال گذشته قدرتمند نیست اما به آن حد هم نرسیده که بتوان با اختلاف گل زیاد شکستش داد . پس وقتی چنین اتفاقی می افتد ، پی به قدرت بالای حریفش می بری . پاس در ورزشگاه دستگردی میزبان فولادی ها بود و آنها را با 7 گل روانه ی اهواز کرد . تلویزیون بازی را نشان نداد اما با توجه به گل های بازی می شود فهمید که سبز قبایان پایتخت به دوران اوجشان نزدیک شده اند و شاید بتوانند قهرمانی را بار دیگر از استقلال بگیرند . قهرمانی ای که بسیاری از هواداران استقلال آن را از آن خود می  دانند و حاضرند سر آن شرط های سنگینی ببندند ( اتفاقا من هم با یکی از این هواداران سر قهرمانی استقلال شرط بسته ام و کلی هم باهاش کل کل می کنم . )

من همیشه اعتقاد دارم که احتمال هیچ چیز صفر نیست اما نمی دانم چرا اغلب دوستداران آبی های تهران شانس قهرمانی تیمشان را 100 درصد می دانند . هر وقت هم در این مورد از آنها سئوال می کنم ، بازی های این فصل استقلال را خاطر نشان می کنند و می گو یند : " کدام تیم در ایران به این زیبایی بازی می کند ؟ " من هم عینکم را بالا می زنم و در جوابشان می گویم : " بابا جان ! قهرمانی که همه اش در تاکتیک و بازیکن خوب خلاصه نمی شود . برای قهرمان شدن باید روحیه ی قهرمانی هم داشته باشید و استقلال این روحیه را ندارد چون اگر داشت ، این قدر امیر قلعه نوعی از دستان پشت پرده حرف نمی زد  . " در ضمن اگر پاس به خاطر چند تا بازیکن (( چلمن )) ، آنطور از جام باشگاه های آسیا حذف نمی شد ، الان تیم دنیزلی به جای ژنرال و شاگردانش در صدر جدول ایستاده بود . حالا هم دوستداران پاس چندان نا امید نباشند ، بعید نیست یاران دنیزلی قهرمان این فصل شوند .

هر وقت که در بازی سوتی می داد ، بعضی از دوستانم به یاد من می افتادند ! و این شاید به این دلیل  بود که خیلی در بابش کاغذ سیاه کرده بودم . مطمئنم که اگر بازیکن تیم ملی نبود ، اینقدر رویش حساس نبودم اما وقتی که می دیدیم او یکی از یازده مرد برانکو است ، اشتباهاتش برایم غیر قابل تحمل بود . احتمالا تا حالا فهمیده اید که در مورد چه کسی حرف می زنم . در گذشته در مورد محمد نصرتی خیلی نوشتم و این بار هم چنین قصدی دارم ، البته با یک سری تغییرات . این دفعه می خواهم به اندازه ی تمام انتقاداتی که از او کردم ، در وصف خوبی بازی های چند وقت اخیرش بگویم .

 از بازی با صبا بود که حرکت رو به جلوی خود را شروع کرد و در بازی با سایپا هم کارش را ادامه داد . البته اولین بار که خودم نصرتی ۲۰۰۶ را دیدیم ، بازی استقلال ـ پاس بود . نمی دانید چه حالی داشتم وقتی می دیدیم دفاع چپ ضعیف تیم ملی در پست جدیدش خود نمایی می کند . نصرتی در پست دفاع پوششی در مقابل با تیم اول لیگ همه کار کرد . اینقدر خوب بازی کرد که اکبرپور و عنایتی نتوانستند حرکت مثبتی را انجام دهند . ( البته نباید بازی خوب شیرزاد و خورج را نادیده گرفت . ) شماره ی ۵ پاس مقابل آبی های تهران بالاتر از آنها اکثر ضربات سر را زد . در ضمن نصرتی قدرت رهبری خودش را هم نشان داد و خیلی دفاع پاس را رهبری کرد . روند رو به رشد نصرتی در بازی با پرسپولیس هم ادامه داشت و او مانند چند بازی گذشته اش خوب کار کرد و یک مهره ی کار ساز برای دنیزلی بود . محمد نصرتی عوض شده است و این غیر قابل انکار است اما فقط امیدوارم که همیشه اینگونه باشد ، چون دیگر علاقه ای ندارم از شماره ی بیست تیم ملی انتقاد کنم .

من نمی فهمم که این چه صیغه ای است که تمام بازیکنان خوب ایران باید یکسری هم به لیگ های عربی مخصوصا امارات بزنند ؟ هر چی درست و حسابی داشتیم ، رفت امارات . فرهاد مجیدی ، سامره ، مبعلی و .. . حالا هم که جواد نکونام کوله بارش را بسته و داره می رود الوحده امارات . آخر یکی نیست به این فوتبالیست ها بگوید : " برادر من برای چه داری می روی لیگ عربی . بابا تو  که ارزشت بیش از این حرف هاست . آخر امارات شد هم لیگ ؟ " شاید بگویید از ایران که بهتر است . در ضمن بازیکنان بزرگی هم در آنجا توپ می زنند . اما من در جوابتون می گویم که لیگ امارات شبیه خانه ی سالمندان است . هر کس که به آخر فوتبالش می رسد ، می رود آنجا درآمد زایی . توی آن لیگ مرده ، انگیزه برای بازیکنان وجود ندارد . بعد مگر برانکو را نمی شناسید که حتی زورش می آید تا این شهرستان ها برود و بازی ها را ببیند چه برسد به امارات . مگر مجیدی ، سامره و مبعلی نبودند که از یاد آقا رفتند و هر وقت پرسیدیم که چرا این ها را دعوت نمی کنید ؟ گفت که آماده نیستند !!!

نکونام بعد از اینکه نتوانست برود کایزرسلاترن و بدتر از آن هم پاس از جام باشگاه های آسیا حذف شد ، از لحاظ روحی ریخت به هم . ( البته من این طور فکر می کنم ) اما فکر کرده با رفتن به امارات اوضاعش درست می شود ؟ خب معلوم است که نمی شود و متاسفانه شاید بدتر هم بشود . به نظر من نزدیک جام جهانی ،جواد کار درستی نکرد که رفت امارات . در هر حال من یکی امیدورام شرایط هافبک ارزشمند ایرانی بهتر شود و ما باز هم شاهد حضور قدرتمند او در تیم ملی باشیم .

بعد از آن جلسه ی محرمانه که معلوم نشد چرا باید پشت درهای بسته در مورد مسائل تیم ملی صحبت می شد ، کفاشیان گفت : " من در تماس با مردم می بینیم که بیشتر آنها این مربی

( برانکو ) را تایید می کنند ! اما می خواهند تیم ملی با انگیزه و هماهنگی بیشتری بازی کند "

خیلی دلم می خواهد از ایشان بپرسم که آیا مطمئن است با مردم ایران حرف زده است ؟ آیا فکر نمی کند خواب دیده باشد یا اینکه در سفری به کره ی مریخ ، چنین چیزهایی را شنیده باشد؟

من فکر نمی کنم ، مردم ایران به جز تعداد محدودی که از برانکو حمایت می کنند ، طرفدار وی باشند . اصلا دلیل قاتع کننده ای برای تایید کردن مربی کروات وجود ندارد . برانکو در حق مردم ایران چه کاری انجام داد که باید انتظار داشت از او حمایت شود ؟ خواهشا بحث صعود تیم ملی را وسط نکشید . چون در جوابتان می گویم در زمان مایلی کهن و بلازوویچ هم ما در گروهمان دوم شدیم مثل امسال با این تفاوت که از شانس خوش ایران ، دو تیم از هر گروه صعود می کرد . آیا به نظر شماها با این حمایتی که امسال از این تیم شد ، ایران می توانست صعود نکند ؟ اگر هم بگویید که مسایل حاشیه ای را کم کرد ، می گویم که اگر کمک مطبوعاتی که چندان قبولشان ندارم ، نبود  عمرا برانکو از پس آن بر می آمد . پس اصلا بی خیال شوید که برانکو کار خیلی بزرگی انجام داده است . برویم سر اصل مطلب . چرا باید از آدمی دفاع کنیم که برای ماندن در تیم ملی از یک مشت عروسک خیمه شب بازی در کادر فنی استفاده می کند ؟ که این خیانتی بزرگ در حق تیم ملی بود . فکر نمی کنم مردم ایران از شخصی دفاع کنند که بارها و بارها در مصاحبات مطبوعاتی با احمق فرض کردن ما ، حرف های بی پایه و اساسی تحویلمان داد . چرا از این مرد حمایت کنیم که به جرات می توان گفت که با لجبازی هایش سهم بزرگی در به وجود آوردن بحران کنونی تیم ملی ایران داشته است . یا شاید باید از مرد کروات دفاع کنیم و بعد از جام جهانی هم به خاطر ناکام ماندن ایران ، از وی تشکر کنیم ؟ چون هر چه باشد او ما را به جام جهانی آلمان برد ؟ تو را خدا ، بی خیال گذشته ها شوید . چرا با خاطرات زندگی می کنید ؟ آخر از یاد کردن گذشته ( بیش از حد ) چی عایدمان می شود ؟ بابا دنیا دارد برای آینده برنامه ریزی می کند اما ما هنوز در پیچ و خم گذشته گیر کرده ایم . آخر تا کی باید به ما بگویند جهان سومی ؟

راستی یک نکته ی جالب . چند روز پیش آقای عاطف به من گفت : " چرا برانکو در عرض 5 سال حضور در ایران ، فارسی یاد نگرفته است ؟ " تا به حال به این موضوع فکر کرده اید ؟

چند روز پیش یک کیوون زورگیر متمدن دیدم . سوار تاکسی بودم . یک آقایی هم سوار شد که جلو نشست . کرایه ی مسافر می شد ؛ 100 تومان اما راننده از او 200 تومان گرفت . حتما به خاطر اینکه جلو نمی تواند یک نفر دیگر سوار کند ، پولش را از مسافر گرفت . راننده هم درشت اندام و با سبیل های کلفت بود . بیچاره آقاهه از ترسش گفت : " چشم ! "

عجب صبری خدا دارد ! / اگر من جای او بودم / همان یک لحظه ی اول / که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان / جهان را با همه زیبایی و زشتی / بروی یکدیگر ویرانه می کردم / عجب صبری خدا دارد / اگر من جای او بودم / که در همسایه ی صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم / نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم / بر لب پیمانه می کردم / عجب صبری خدا دارد / اگر من جای او بودم / که می دیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین / زمین و آسمان را واژگون مستانه می کردم / عجب صبری خدا دارد / اگر من جای او بودم / که می دیدم مشوش عارف و عامی ، زبرق / فتنه ی این علم عالم سوز مردم کش / بجز اندیشه و وفا ، معدوم هر فکری / در این دنیای پر افسانه می کردم / عجب صبری خدا دارد / چرا من جای او باشم ؛ / همان بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب تماشای زشتکاریهای / این مخلوق را دارد / و گرنه من به جای او چو بودم / یک نفس کی عادلانه سازشی / با جاهل و فرزانه می کردم / عجب صبری خدا دارد ، عجب صبری خدا دارد !

(( معینی کرمانشاهی ))

از آنجایی که می دانم دلتان برای نوشته های من تنگ شده است ، دو - سه خطی می نویسم تا نگویید که گیتی بلد نبود بنویسد !

حرف از نصرتی شد او قول داده که تو تورنمت ایرانول جبران کنه اما کاش به این فکر نمی افتاد چون روی نحوه ی بازی کردنش حساس می شود و اشتباهات بدتری می کند ای کاش فقط محمد نصرتی سعی می کرد خودش باشد مثل گذشته .

از نصرتی گفتیم یاد تیم ملی افتادیم . اصلا حس خوبی نسبت به شرایط سفید پوشانمان ندارم . نه تنها اوضاع بهتر نشده است بلکه بدتر هم شده . آن از تیم های که دعوت شدند و اون هم از برنامه ی بازی ها . برانکو هنوز هم به فکر نتیجه گرفتن تا سنجیدنش تیمش . بازی اول افتاد با تیم دوم مقدونیه که صد در صد به فینال برویم اما هیچ فکر نکردیم که در این شرایط بازی با یکی از دو تیم توگو و پاراگوئه را از دست می دهیم . اما می دانید جالب تر از این چی می شه ؟ اینکه ایران به مقدونیه ببازه!

به عنوان حسن ختام هم یک شعر از حافظ برایتان می نویسم .

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم                           از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم            

رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم                                  تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم

سبزه ی خط تو دیدم و ز بستان بهشت                             به طلبکاری این مهر گیاه آمده ایم

با چنین گنج که شد خازن او روح امین                               به گدایی به در خانه ی شاه آمده ایم

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست                              که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

آبرو می رود ای ابر خطا پوش ببار                                      که به دیوان عمل نامه سایه آمده ایم

حافظ این خرقه ی پشمینه بیانداز که ما                             از پی قافله با آتش آه آمده ایم

چه همه جوگیر این دربی سرخابی ها شدند؟ هر جا می ری حرف از بازی استقلال - پرسپولیس است . حالا اگر بازی هاشون قشیگ از آب در می آمد یک چیزی اما این دو تیم وقتی به هم می رسند خیلی بد بازی می کنند البته امیدوارم جمعه بازی خوبی را ببینیم . من فکر می کنم استقلال بازی را ۲ بر ۱ ببرد و امیدوار هم که چنین شود . چون اگر پرسپولیس ببرد زبان سلطان دراز بود دراز تر هم می شود . البته اگر پسران آبی بازی خودشون را انجام بدهند برنده می شوند .

در هر حال امیدوارم یکی به داد کاگران ایرانی برسد که حقشون دارد ضایع می شود .

فکر کنم تمام مشکلات پرسپولیس سر بازی با برق تمام شده بود . اگر می پرسید چرا ؟ می گویم که چون بردند ! آخر مگر یادتان نیست سلطان علت نبردن سرخ پوشان را نداشتن پول عنوان کرد و به قول خودش بچه ها روحیه ندارند  پس با یک دو دو تا چهار تا کردن به این نتیجه می رسیم که بازیکنان پرسپولیس روحیه ی خود را بازیافتند !!! به هر حال امیدواریم روحیه اشان تا بازی بعدی حفظ شه.

اما خودمانیم واقعا پروین فکر کرده ما نادانیم ؟ که از این خزعبلات تحویل ما می دهد ؟!

چقدر دلم برای استقلالی ها سوخت . حقشون واقعا برد بود. خیلی خوب بازی کردند اما اون داور بی خاصیت باعث شد تا آبی های پایتخت به حقشون نرسن. تو همچین بازی های بسته ای فقط یک اشتباه داور می تونه نتیجه را تغییر بده چه برسه به این داور که نیمه اول پر از اشتباه بود . یک نکته دیگه هم هست که چطور رضا غیاثی اشتباهات داور بازی را پذیرفت البته اگر رد می کرد خیلی تابلو بود. اما می دانید چیه . تا وقتی کسانی مثل غیاثی بر مسند کمیته ی داوران هستند از داوران نمی توان انتظاری داشت . این غیاثی رسما قاطیه .

 یکی از دوستانم بهم پیشنهاد کرد که همش از فوتبال ننویسم . من هم به احترام حرفش از این به بعد فقط از فوتبال نمی نویسم .

نمی دانم که سریال (( او یک فرشته بود )) را می بینید یا نه ؟ من هم اولش نگاه نمی کردم اما از وقتی که موضوعش را فهمیدم جریانش را دنبال می کنم . جریان این فیلم این است که شیطان در غالب یک دختر به زندگی یک مرد که زن و بچه دارد وارد شده و باعث شده است که این آقا بی خیال از همه چیز پی هوسش بره و بخواهد با دختره ازدواج کنه .

اگر با خودمان صادق باشیم و به اطرافمون خوب نگاه کنیم زن و مرد های بسیاری را می بینیم که بعد از ازدواجشون با یک نفر ، به نفر دیگری علاقمند می شوند و در مورد آقایان اغلب ازدواج مجدد می کنند و خانم ها بنابر محدودیت هایشان با عشق پنهانشان به زندگی خود ادامه می دهند . به نظر من اگر دختر و پسر ها بر اساس عشق آتشین یک دفعه ای خود ازدواج نکنند یا اینکه بر طبق روش های سنتی ازداوج نکنند ، کم تر این مشکلات پیش می آید . آگر انسان ها با صبر و آگاهی با فرد مناسب حالشان ازدواج می کردند ، اوضاع بهتر از این بود . باور کنید!

همه ی اعضا با قیافه ای مبهوت  به دوربین نگاه می کنند و می گویند که نمی دانند چه شده است . یکیشون قسم می خورد که هم تیمی هایش از جون مایه می گذارند ، اما نمی فهمند که چرا اینگونه بازی می کنند ؟! یکی دیگر هم ، مردم را به دیدن تمریناتشان دعوت می کند تا ببینند که در تمرین چقدر خوب کار می کنند !

این دوشنبه ، برنامه ی 90 حال و هوای دیگری داشت . هیچ گاه تا به حال چنین گزارش طولانی ای را در این برنامه ندیده بودیم . دوربین 90 اول به سراغ سه تن از قدیمی های پرسپولیس رفت . بهروز رهبری فر با قیافه ای متعجب ، اظهار بی اطلاعی می کرد . علیرضا انصاریان یار غار پروین گفت که مشکل از علی آقا و کادر نیست و به اعتقادش تیم خوب کار می کند ! حامد کاویانپور ، منصفانه تر از بقیه حرف زد . او پذیرفت که تیم حریف خیلی بهتر از پرسپولیس کار کرده است . اما نفر اصلی هنوز مانده بود . علی پروین ، مربی ای که زیاد عادت ندارد پاسخگوی باخت تیمش باشد این بار بعد از مساوی با ذوب آهن ، با چشمانی قرمز! به سئوالات خبرنگاران پاسخ داد . هر سئوالی که پرسیده می شد به مسائل مالی ربط می داد . می گفت که بازیکنان خیلی وقت است که پول نگرفته اند ، روحیه ندارند . مثلا همین معدنچی پدرش مریض است یا سهراب ، مادرش تومور مغزی دارد . جواد کاظمیان پول نداشت ، نتوانست خانه بخرد ؛ حالا مجبور است اجاره بدهد . این بچه ها اصلا روحیه ندارد که بازی کند !

بر خلاف بازیکنان پرسپولیس که این قدر از وضعیت موجود متعجب هستند ؛ ما اصلا تعجبی نمی کنیم چون خیلی وقت پیش ، چنین روزهایی را پیش بینی کردیم . از وقتی که پروین و دار و دسته اش با سپری به نام سوبل هدایت پرسپولیس را بر عهد گرفتند ؛ منتظر چنین روزهایی بودیم .البته آن موقع شرایط پرسپولیس اینقدر وخیم نشده بود . آن روزها هم معلوم بود که این گروه حرفی برای گفتن ندارند . فصل پیش ، از تک تک مسابقات پرسپولیس می شد فهمید که سلطان دیگر نمی تواند . دیگر توانایی ندارد که به همراه پرسپولیس ، آقایی کند . همان روزها دریافتیم که عمر تفکرات پروینی به پایان رسیده است اما علی پروین مانند همتای کرواتش نخواست بپذیرد که تمام شده است . و این نخواستن بود که کار دستمان داد .

و اما در مورد مسئله ی پول که دست مایه ای شده است برای توجیه همه چیز ؛ به صحبت های مجری نود بسنده می کنیم . فردوسی پور می گفت که این بازیکنان که همیشه ادعا می کنند عاشق پرسپولیس هستند و شب ها خواب قرمز می بینند ! آیا نمی توانستند این چند بازی را به عشق باشگاه بازی کنند ؟! از این جا است که معلوم می شود یا عشقشان پوشالی است یا اینکه از فرط استیصال ، مشکل مالی را وسط کشیده اند !!!

در آخر هم باید این نکته را اضافه کنیم که به رغم  اعتقاد بسیاری که مریضی پرپسولیس را صعب العلاج می دانند ؛ مشکل تیم سرخ پوش پایتخت ، اصلا و ابدا لاینحل نیست . بلکه فقط کافی است عوامل بیماری زا را از تیم دور کنیم و سپس با چند قرص و آمپول تقویت کننده ، تیم را به حالت برگردانیم .

آخه، بیچاره سلطان ! چرا اینجوری شد ؟! واقعا می گن این دنیا نامرد  راست می گن . نگاه این بیچاره ی ۵۹ ساله را به چه روز انداختن . او که از زندگیش گذاشت که تیم درست شه . حالا نگاه کن چه جوری باهاش رفتار می کنند ؟ آخه به او چه که بازیکناش بی غیرتند ؟ به او چه تیمش شانس نداره ؟ شاید همش تقصیر این خطیب باشه . خدا عالمه . در هر حال مشکل از هر کی باشه از سلطان دوست داستنی ما نیست !!! من می دونم هیچ کی لیاقت پروین را ندارد . اصلا عقلشون نمی رسه این مرد خود فوتباله . فقط بلدن ازش ایراد  بگیرن . اونم کی؟ یه مشت بی سواد . لعنت به دنیای توپ گرد!

یادم می آید پارسال هر وقت از قرمز ها در مورد نتیجه نگرفتن پرسپولیس سئوال می شد در جواب می گفتند ای بابا تو فصل نقل و انتقالات نتونستیم خوب یارگیری کنیم چون بی پول بودیم ! بعدش پی همین جمله را می گرفتند و بحث را عوض می کردند !!! امسال که بازیکنان خوبی گرفتن می خوام ببیم چی می گن؟ البته اون پروینی که ما می شناسیم یه جوری قضیه رو می پیچونه مثلا می گه آقا بچه ها ۶ ماه حقوق نگرفتن واسه همین روحیه ندارن بازی کنند .

واقعا  پرسپولیس چه جوری اونجوری بازی کرد که شموشک نوشهر تیم به اون  ..... تو زمین حرفی واسه گفتن داشت ؟!  در مورد بازی شموشک و پرسپولیس همین را می تونم بگم که در حد لیگ دو بود و شاید هم پایین تر .

این عمو قلعه نویی هم با این تیمش . آخه چرا اینقدر عجله داشتند ؟! فکراشون هم درست و حسابی کار نمی کرد . این چه طرز بازی کردنه ؟ جالب اینجاست که بروبچ آبی چنان از روی شکم سیری زیر توپ می زدنند انگار ۴-۵ گل جلو هستند و دیگه توپ های آخر بی خیال .

بیچاره شاهین خیری! چقدر ضایع شد . درست بد بازی کرد ولی دیگه آبروشو بردن . هواداران آبی لهش کردن . ای بابا !

چقدر درد داره تیمی که از هر لحاظ شایسته ی قهرمانی از دور حذف بشه . دوست ضد پاس نگید که اگر شایسته بود پس چرا حذف شد چون اون موقعه می گم برید بازی رو ببینید که چه جوری روی اشتباهات فردی باختیم .

برو بچ پاسی که خوب جواب زحمت های دنیزلی رو دادن . تیم ملی بی لیاقت ما هم که قطبی را از دست داد  کلا درک نمی کنه دنیزلی چه مربیه بزرگیه و با عروسک های خیمه شب بازیش مشغوله . با این حساب من جای دنیزلی بودم می رفتم مربی یکی از تیم های حاضر در جام جهانی می شدم .

راستی اخبار شبکه ۳ گفت که برانکو به خبرگزاری فرانسه گفته در برنامه ی ایران بازی با هلند و برزیل قرار دارد . کاش یکی بود می گفت برادر من اول برو سوتی های تیمتو برطرف کن بازی با این تیم ها پیشکشت .

خیلی عصابانیم بنابراین فکر کنم بهتر دیگه ادامه ندم . ما بریم تا بعد ببنیم این فوتبال بی در و پیکر ایران چه خواهد کرد .

یا علی

پاس با یک برنامه ی سنجیده به مصاف العین رفت تا پیروز از میدان بیاد بیرون . اما ببین چطور اشتباه دو بازیکن همه چیز را به هم میریزه . بابا پاس داشت به اون خوبی بازی می کرد . بعد یک دفعه جناب نصرتی تصمیم می گیره بزن تو گل خودشون ! محصص می گه گلی که خوردیم تنها تقصیر نصرتی نبود دفاع نباید اجازه ی سانتر می داد . حرف آقا محصص درست اما یکی بگه توپ ارسالی چقدر موج داشت که نصرتی با مشکل مواجه شه؟! یا اصلا بازیکنی نزدیک این بازیکن نبود که بگیم هول شده . این حرکت بازیکن چه جوری توجیه کنیم . محمد نصرتی دو اشتباه فاحش تو این رقابت ها داشت .یکی بازی با الریان قطر یکی هم همین بازی با العین . به خدا برای یک مدافع ملی این سوتی ها خیلی زشت . اگر بد می گم بگین بد می گم .

اونم از رودباریان که گند زد به هر چی بازیه . توپ را ژاس می ده به بازیکن عرب بعدش واسه جبران کردن این سوتی خارج از محوطه ی جریمه توپ را با دست می گیره . خدایی خیلی شانس آورد که داور ازبک با پاس بود و گرنه الان پاس در عین شایستگی به العین باخته بود.

در آخر هم بگذارید از مصطفی دنیزلی بگم  که با اومدنش پاس متحول شد . درسته که زمان جلالی هم پاس خوب کار می کرد اما به نظر من دنیزلی یه چیز دیگه است . الان هر تیمی بود سر این دو تا شوک روحیه خودشو باخته بود و بازی را واگذار می کرد اما تیم دنیزلی تا آخر مثل مرد ایستاد واقعا آفرین به شیر مردان پاس و مربی متفکرشون.

یک نکته دیگه هم بگم می رم . دقت کردین جواد نکونام چه می کنه؟ خدایی این بازیکن خیلی خوب بازی می کنه . من یکی از بازیش لذت می برم . دنیزلی حق داشت جواد را به آلمانی ها نده که اگر جواد می رفت خط هافبک پاس با خلا بزرگی مواجه می شد . ای ول جواد

پرسپولیس هم اینقدر بد بازی کرد که صدای هوادارانشو در آورد. آخه این چه بازی ای که تک موقعیت خطرناکش از پرتاپ علیزاده ناشی می شه ؟! واقعا علی پروین ب این تیم آبکیش خجالت نمی کشه ؟ ما تا کی باید منتظر بشینیم تا بساط لودگیشون جمع کنند .

بازی های اولین هفته ی لیگ پنجم در نوع خودش جالب توجه بود . در اولین بازی کسی فکر نمی کرد فولاد به استقلال اهواز ببازه اما باخت . بعد از این باخت روزنامه های خیلی انتقاد کردند و چنان جلوه دادند که انگار اتفاق نادری افتاده است . به نظر من این رسمش نیست. نباید با فولاد اینجوری برخورد کرد. اگر تا پیش از این فولاد یک مشکل داشت با رفتار ما مشکلاتش بیشتر شد. داریم الکی الکی یک تیم تو حاشیه می بریم نباید. اینکا رو کنیم .باید حمایت کنیم. فولادی ها الان فقط نیازمند حمایتند همین و بس . بعد با یک بازی هیچی معلوم نمی شه.

از بازی پرسپولیس و فجر هم که بسی لذت بردیم. عجب تیمی بود پرسپولیس - البته به گفته ی بالا نباید زود قضاوت کرد - در هر حال بازی بسیار خسته کننده ای بود و غلامحسین پیروانی بسی حرص خورد .

می بینیم که امیر خان تیمشو واسه قهرمانی بسته. خدایی بازی صبا و استقلال چقدر قشنگ بود . من که حذشو بردم . چه کردند نیکبخت سیاوش اکبرپور و عنایتی . نیکی اومده تا نیم فصلی رو که نبوده جبران کنه. البته یک کار اشتباه که نیکی کرد این بود که از تعویضش شاکی شد .نباید ساق بندشو ژرت می کرد . باید حواسش جمع باشه ژنرال شوخی بردار نیست . فکر کنم یادش رفته امیر خان با سامره چه کرد . یک نکته ی جالب هم گرفتن پنالتی دایی توسط طالب لو بود . بعضی از این روزنامه نگاران بی منطق از بازی صبا و استقلال استفاده کرده بودند و عنایتی را با دایی مقایسه کرده بودند . گفته بودند آره عنایتی که این همه تو بازی دوید ۲ تا گل هم زد باید اش رو نیمکت باشه ولی دایی که هیچ کار نکرد و حتی پنالتی هم را هم گل نکرد باید فیکس باشه(ایران ورزشی- شنبه - نویسنده : سیاوش باقی). منم قبول دارم دایی افت کرده ولی دیگه اینجوری مقایسه کردن آخر بی انصافیه.

برانکو و دادکان نگفته اند که با مطبوعات زرد کاری ندارند بلکه اظهار کرده بودند کلا با مطبوعات ایران کاری ندارند و از این بابت هم خوشحال بودند. برانکو گفته بود که با چند تن از دوستان خارجی اش در مورد ایران مشور می کند و این نکته بسیار جالب بود. فکر کنم شما ها هم با من هم عقیده باشید هیچ کس مثل ایرانی ها تیمشان را نمی شناسند و ایرانی ها خوب فوتبال می فهمند. آقای منوچهر زندی نائب رئیس انجمن فوتبال نویسنان دنیا خود با برانکو مخالف است. پس خیلی برامون گران تمام می شه مربی تیم ملی و رئیس فدراسیون بگویند مطبوعات را قبول ندارند.

بله یک سری آدم در مطبوعات وجود دارند که آبروی هر چه ایرانی فوتبال دوست است برده اند. اما چرا به همه تعمیم می دهند؟ در ضمن تجربه به ما آموخته که بعد از موفقیت ایران زیاد نباید شادی کرد و همه چیز را فراموش کرد چون بعدا اوضاع خرابتر می شود. مگر سال ۹۷ نبود وقتی استرالیا را بردیم چنان در شادی غرق شدیم که آینده را فراموش کردیم؟! نمی گویم سریعا بعد از برد بیاییم و انتقاد کنیم اما ایراد ها را هم نباید فراموش کرد. خود من مقاله ای نوشته بودم تحت عنوان تکرار تاریخ و محمد نصرتی را با خداداد و غفور جهانی مقایسه کرده بودم.متن مذبور یادتونه وقتی نصرتی گل پیروزی بخش ایران را زد بعدش تو روزنامه ها گفت که به ناحق از اون انتقاد می شه؟

باور کنید که تیم ملی با این وضع به ناکجا آباد می رود.

و در آخر نمی خواهم کار ایمان مبعلی را توجیه کنم ولی فقط اجازه بدهید یک چیز را بگویم. وقتی بازیکنی می بیند حتی وقتی که بهترین بازیکن لیگ بوده و خیلی خوب کار کرده باز تو تیم ملی جایی ندارد حتی در دیدار های دوستانه اعصابش می ریزه به هم.این فقط شامل ایمان نمی شه در آینده باز هم هم از این نا هنجاری ها خواهید دید.

برانکو خیلی مفتخارانه می گه من کاری با مطبوعات ایرانی ندارم و با چند از روزنامه نگاران خارجی صحبت می کنم.از این حرفش حالم به هم خورد.یه آدم چقدر می تونه .... باشه.یکی نیست بگه همین مطبوعاتی ها بودند که باعث شدند که دوباره برگردی به تیم.آخه طرفداران برانکو چه جوری می تونید بیبینید که برانکو به ایرانی بی احترامی می کنه؟!

عروسک خیمه شب بازی برانکو هم زبون پیدا کرده.فرکی که همه بر بی سوادیش صحه می ذارن از جلالی مغر متفکر ایرانی ایراد می گیره.خوب خودم با دو تا از بچه های پارس فوتبال رفتیم سراغش و او حاضر نشد چیز زیادی در مورد تیم ملی بگه با اینکه می تونست با دلیل خیلی حرفا بزنه.(نکته ی جالب اینجاست اون موقع تو هیچ تیمی نبود.)

اردوی انگلیس و مالزی کم بود حالا باید با تیم لیبی هم بازی کنیم.من یکی از اهداف فدراسیون گیج شدم.اصلا ببینم اینا هدفی هم دارن؟!

۱) من هیچ وقت ادعا نمی کنم کارشناسم و می توانم تحلیل کنم ولی فکر نمی کنم مشکل دروازه بانی - سمت چپ تیم- دفاع تیم- اعضا کادر فنی - توجیهات برانکو و .... نیاز به کارشناسی داشته باشد. هر فردی که فوتبال را دقیق بیبیند و برد تیم باعث نشود خیلی چیز ها را فراموش کند به راحتی این نقایص را می بیند. 

۲) در مورد مطبوعات که مرا گمراه کرده اند باید بگویم که من فقط دو روزنامه را آنهم به طور نسبی قبول دارم.جهان فوتبال و ایران ورزشی روزنامه هایی هستند که آنها را می خوانم.پس یا باید گروه لارودی من را گول زده باشد یا گروه سیامک رحمانی.انتخاب با شماست.

۳) اگر دنیزلی را پیشنهاد کردم به این دلیل بود که او نسبتا با فوتبال ایران آشنایی دارد.تفکراتش را در تیم پاس دیدم و مشاهده کردم اگر ستاره ی تیمش نباشد باز تیم خوب بازی می کند و متکی به فرد نیست.از شجاعت و اعتماد به نفسش بسیار لذت بردم. از این رو او را شایسته دیدم.

۴) اگر ادعا می کنید مخالفت با برانکو بدون دلیل بوده شما و دوستان دیگر را به لینک ها ی زیر راجاع می دهم تا ببینید همیشه دلیل آوردم.و این طرفدار های برانکو بودند که بدون دلیل از وی حمایت می کردند و به مخالفان وی توهین.1  2  3  4

۵) بله من هنوز سعادت این را نداشتم که شاگردی آقای لارودی را بکنم اما کسی هم که مرا در امر نوشتن یاری و راهنمایی می کند مطمئن باشید از با تجربه های مطبوعات هستند و از لحاظ قلم زدن بسیاری ایشان را قبول دارند. فکر نمی کنم کسی به تبحر آقای تورج عاطف در این زمینه شکی داشته باشد.

۶) در ضمن بررسی سیستم های چرخشی و غیره کار من و شما نیست. پس لطفا نخواهید در مورد این مسائل که در نوشتن آنها نا توانم قلم بزنم. خواهشا کار را به کاردان بسپارید و به مجید جلالی و ... مراجعه کنید.

۷) اگر تا دیروز ۶۰ درصد اعتقاد داشتم برانکو باید بروم امروز ۱۰۰ درصد می گویم باید برود.ایشان علاوه بر اینکه در انجام اموری ناتوان هستند مردم فوتبالدوست ایران را نادان فرض کرده و هر خزعبلاتی که می خواهند در توجیه کارهایشان می گوید.

به امید موفقیت ایران در جام جهانی

میرزاپور هم واسه اینکه یه حالی بده گل دوم را زد.البته نباید از حق گذشت چند تا صحنه خوب اومد که اگه نمی اومد کیسه بوکس می شدیم. بیچاره مصدوم هم شده بود.

تو بازی امروز بچه های تیم واسه اینکه از نصرتی حمایت کنند همشون سوتی دادن. ای ول معرفت!

صحبت های برانکو هم که آخرش بود می گفت ایرادی به بازیکنان نیست.حالا ایراد به کی هست خدا میدونه شاید به مطبوعات!

آخر بازی به یکی از طرفدارای خفن برانکو  sms زدم و نوشتم:"بازم طرفدار برانکویی؟" خیلی قاطع جواب داد:"بله" و من در اینجا بود که فهمیدم یک آدم چقدر می تونه وفادار باشه

در آخر هم یه پیشنهاد واسه فدراسیون دارم.همه برو بچ تیم ملی رو بفرسته زیر نظر مردان بزرگی چون ماگات بازی کنند اون وقت می تونیم حریف بطلبیم.(آخه مربی درست حسابی تو ایران پیدا نمی شه اگر هم بگیم واسه تیم ملی یک مربی با کلاس تر بیاریم بهمون می گم بی تعصب!)

۱)ممكن تو تيم جديد ذخيره بشه بعد اون وقت شايد تو آلمان در تركيب ثابت نبينيمش كه اين خيلي اسف بار  مخصوصا واسه من

۲)اگه خوش بين باشيم دراين مدت مي ره حرفه اي تر مي شه بر مي گرده اون تو آلمان كسي جلودارش نيست

در هر حال اميدوارم هر جا مي ره موفق باشه.

کاش واسه بعضی از بازی های ملی که ارزش چندانی ندارن و بعضا دوستانه هستند اونو به ایران نکشونیم بذاریم با بایرن بیشتر باشه.مگه علی دایی نبود اینقدر اون سال اومد واسه بازی های تیم ملی که اون یانکر کچل و صد البته بی خاصیت جاشو گرفت.

ایمان دارم که کریمی در بایرن غوغا می کند.