به شاعران حسودی می کنم
حسودیم می شود به شاعران؛ دردشان را از طریق سیم الفبایی به مغز زمان تزریق می کنند. اینگونه این درد دیگر در دل شان رسوب نمی کند. رسوب درد در دل مانند رسوب آهک آب در سماور می ماند؛ اگر سریع تمیزش نکنی، باید به فکر سماور دیگری باشی!
